قصه این جوری شروع شد من و چشمات و ترانه

تو رو خواستن تا همیشه گریه و اشک شبونه

تو می دونی تا همیشه من به یاد تو می مونم

هرچه که ترانه دارم واسه ی چشات می خونم

واسه ی داشتن دستات لحظه هام پر از بهونه س

با تو بودن تا همیشه رویای عاشقونه س

 دلم برای کسی تنگ است

که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد

دلم برای کسی تنگ است

که با زیبایی کلامش مرا در عشقش غرق می کند

دلم برای کسی تنگ است

که تنم آن آغوشش را می طلبد

دلم برای کسی تنگ است

که قلب من برای داشتنش سالها صبر می کند

کس ندارد خبر از دل زارم

آرزوی جز تو در سر ندارم                              

من به لبخندی از تو خرسندم

مهر تو ای من آرزو مندم

بر تو پایبندم

بزن بارون  خیس و ترم کن  

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکیه کنی واز غم زندگی براش اشک بریزی

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

همه اندیشه ام اندیشه ی فرداست

وجودم از تمنای تو سرشار است

زمان-در بستر شب- خواب و بیدار است

هوا آرام،شب خاموش،راه آسمان ها باز...

خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز...

چگونه می توان....؟

*~*~عاشق بودند!!!~*~*

از ازل ايل وتبارم همه عــــــاشق بودند      سخت دلبسته ی اين ايل وتبارم چه کنم! من کزين فاصله غارت شده ی چشم توام  چــون به ديدار تو افتد سرو کارم چه کنم؟ يک به يک با مژه هايت دل من مشغول است    مـــــــــــیله های قفسم را نشمارم چه کنم؟

عاشقانه

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری می افتی بر میگرده و با عجله می یاد سمت تو بدون براش عزیزی اگه یکی رو دیدی که وقتی داری می خندی بر میگرده و نگات می کنه بدون واسش قشنگی اگه یکی رودیدی که وقتی داری گریه می کنی برمیگرده میاد باهات اشک میریزه  بدون دوستت داره اگه یکی رو دیدی که وقتی داری با یه نفر دیگه حرف میزنی ترکت می کنه بدون عاشقته اگه یکی رو دیدی که وقتی داری ترکش می کنی فقط سکوت می کنه  بدون دیوونته اگه یکی رو دیدی که از نبودنت داغون شده بدون که براش همه چی بودی اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله بدون که بدون تو می میره اگه یکی رو دیدی که که بعد از رفتنت لباس سفید پوشیده بدون که بدون تو مرده اگه یه روز دیدیش که یه گوشه افتاده و یه پارچه سفید روش کشیدن بدون واسه خاطر تو مرده

بگوييد بر گورم بنويسند زندگي را دوست داشت ولي آن را نشناخت مهربان بود ولي مهر نورزيد

 طبيعت را دوست داشت ولي از آن لذت نبرد در آبگير قلبش جنب و جوشي بود ولي کسي بدان

 راه نيافت در زندگي احساس تــنهايي مي نمود ولي هرگز دل به کسي نداد و خلاصه بنويسيد

 زنده بودن را براي زندگي دوست داشت... نه زندگي را براي زنده بودن